تبلیغات
جنگ نرم - گزارش تكان‌دهنده از آزمایش‌هسته‌ای بر روی كودكان در اسراییل
منوی اصلی
نویسندگان
دوستان
آرشیو وبلاگ
منوی اضافه
  • متن
آمار و اطلاعات
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب ارسال شده: عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

شبكه 10 تلویزیون اسرائیل با پخش فیلمی مستند از یكی از زشت‌ترین رازهای بنیانگذاران حزب كار اسرائیل، پرده از جنایت كثیفی برداشت: رادیواكتیو كردن عمدی تقریبا همه جوانان یك «نسل سفاردی‌ها».

به گزارش سرویس بین‌الملل «تابناك»، فیلم «حلقه كودكان» با كارگردانی «دیوید بلهاسن» و «آشر حمیاس» در سال 2004 جایزه بهترین فیلم مستند فستیوال بین‌المللی فیلم حیفا را از آن خود كرد. موضوع این مستند، تاباندن عمدی پرتوهای آسیب‌رسان به صدها هزار نفر از مهاجران جوان اسرائیل است كه از كشورهای خاورمیانه‌ای به اسرائیل رفته بودند و به «سفاردیم» معروفند.

در سال 1951، دكتر «چایم شبا»، مدیركل وزارت بهداشت اسرائیل، به آمریكا رفته و با هفت ماشین اشعه ایكس كه ارتش آمریكا به او می‌دهد، به كشورش بازمی‌گردد.
قرار است از این ماشین‌‌ها برای یك آزمایش اتمی جمعی روی گروهی از جوانان سفاردی به عنوان خوك‌های آزمایشی استفاده شود. هر جوان سفاردی 35 هزار بار كه ماكسیمم دوز تاباندن اشعه ایكس است، در معرض این پرتوها قرار می‌گیرد. دولت آمریكا برای این كار، سیصد میلیون شیکل اسرائیل را در یك سال به اسرائیل پرداخت می‌كرد و این در حالی بود كه كل بودجه بهداشتی اسرائیل شصت میلیون لیره بود و پول پرداخت‌شده توسط آمریكایی‌ها، برابر با میلیاردها دلار در حال حاضر است.

برای گمراه كردن والدین قربانیان، این كودكان به عنوان سفرهای مدرسه‌ای به بیرون برده می‌‌شدند و بعدها به والدین آنان گفته می‌شد كه آنان به دلیل ابتلا به «زردزخم» تحت درمان با اشعه ایكس قرار گرفته‌اند. شش هزار نفر از این كودكان، كمی پس از تاباندن این پرتوها، جان خود را از دست دادند، در حالی كه بسیاری از آنان مبتلا به سرطان‌های پیشرفته‌ای شدند كه در طول زمان، هزاران نفر را كشت و هنوز هم در حال گرفتن جان باقیمانده آنهاست.

قربانیان در زندگی خود هم از اختلافات بسیاری مانند صرع، فراموشی، آلزایمر، سردردهای مزمن و اختلالات دماغی رنج می‌بردند، این جنایت موضوع فیلم مستندی بود كه بازتاب چندانی در رسانه‌های اسرائیل نداشت.

یك زن مراكشی از 35 هزار دوز اشعه ایكسی كه دریافت كرده است، می‌گوید: «من جیغ می‌زدم تا سردرد من را رها كند. اما هیچ‌گاه از سردرد رهایی نیافتم».

زن كهنسالی كه اشعه ایكس را به كودكان می‌تابانده، می‌گوید: «آنان كودكان را به صف می‌آوردند. نخست سرهایشان را می‌تراشیدند و به آن ژل ضدسوختگی می‌مالیدند. سپس توپی را بین پاهای آنان می‌گذاشتند و به آنان می‌گفتند كه نگذارند توپ به زمین بیفتد كه در نتیجه، آنان نیز تكان نخورده و ثابت می‌ایستادند. دیگر بخش‌‌های بدن كودكان، هیچ محافظی نداشت. به من گفته شده بود كه با این كار، در از بین بردن زردزخم‌ها كمك می‌كنیم. اگر می‌دانستم این كار چه خطراتی برای كودكان خواهد داشت، هیچ‌گاه حاضر به همكاری نمی‌شدم. هرگز».

به علت این‌كه تمامی بدن كودكان در معرض تشعشعات بود،‌ معمولا باعث اختلال در سیستم ژنتیكی كودكان می‌شد كه این امر در نسل‌های بعدی هم تأثیرگذار بود. زنی با صورتی در هم ریخته در فیلم می‌گوید: «هر سه فرزند من مبتلا به سرطان‌هایی شده‌اند كه خانواده من داشتند. چه كسی علت این شباهت را برای من توضیح می‌دهد؟»

بیشتر قربانیان، مراكشی‌ها بودند كه بخش عمده این مهاجران را تشكیل می‌دادند. نسلی كه مورد تابش اشعه‌ها قرار گرفتند، به طبقه فقیر و جرم‌خیز جامعه تبدیل شدند، اما مراكشی‌هایی كه به فرانسه مهاجرت كردند، به طبقه تحصیلكرده و متشخص جامعه تبدیل شدند. علت واقعی این بود كه مغز كودكان مراكشی‌ها در فرانسه مورد تابش اشعه گاما قرار نگرفت.

این فیلم به روشنی نشان می‌دهد كه این عملیات، تصادفی نبوده است. خطرات اشعه ایكس بیش از چهل سال است كه شناخته شده و دستورالعمل‌های رسمی برای درمان و استفاده از اشعه ایكس در سال 1952 وجود دارد. ماكزیمم دوز اشعه‌ای كه به یك كودك اسرائیلی تابانده می‌شود، 5 / 0 راد است. اشتباهی رخ نداده این كودكان عمدا مسموم شده‌اند.

«دیوید دری» می‌گوید: تنها كودكان سفاردی مورد تابش این اشعه قرار می‌گرفتند.

وی می‌افزاید: «من در كلاس بودم و چند نفر برای بردن ما به یك تور وارد كلاس شدند. آنان نام‌های ما را پرسیدند و به كودك آشكنازی گفتند كه به كلاس بازگردند و دیگران را به اتوبوس بردند».

این فیلم مورخی را نشان می‌دهد كه می‌گوید: عملیات زردزخم یك برنامه حساب‌شده برای پاك كردن رگه‌‌هایی از جامعه بوده كه گمان می‌شده ضعیف هستند.

زن مراكشی در این باره می‌گوید: «این یك هولوكاست بود؛ هولوكاست سفاردی. من می‌‌خواهم بدانم چرا هیچ‌كس با آن مخالفتی نكرد؟».

دیوید دری می‌گوید كه قصد داشته بداند چه بلایی به سر او آمده و به دنبال سوابق كودكی خود بوده، اما وزارت بهداشت به او گفته كه سوابقش گم شده است. آنان به ما گفته‌اند، قانونی در آمریكا از اواخر دهه 40 آزمایش پرتوها روی انسان را كه روی زندانی‌ها و افراد روانی انجام می‌شد، ممنوع كرده است.

برنامه اتمی آمریكا به یك منبع انسانی جدید از موش‌های آزمایشگاهی نیاز داشت كه دولت اسرائیل آن را برایش فراهم كرد.

كابینه دولت اسرائیل را در زمان ثبت چنین اعمال بی‌رحمانه‌ای این افراد تشكیل می‌دادند:

نخست‌وزیر: دوید بن گوریون
وزیر دارایی: الیزر كابلان
وزیر دادگستری: لوی اشكول
وزیر امور خارجه: موشه شارت
وزیر بهداشت: یوسف بورگ
وزیر كار: گولدامیر
وزیر پلیس: آموس بن گوریون.

ارشدترین پست خارج كابینه نیز متعلق به دبیركل وزارت دفاع بود كه در اختیار «شیمون پرز» بود.
«بن گوریون» كه ظاهرا هراسناك بوده، بدون تردید، پسر خود را به عنوان وزیر پلیس انتصاب كرد تا در صورت دخالت دیگران، بتواند مشكل را حل كند.

هم‌اكنون یك نفر باقی مانده است كه واقعیت را می‌داند: شیمون پرز. تنها راه برای افشای واقعیت و آغاز جبران خسارت و التیام زخم‌های قربانیان، تحقیق از پرز و نقش او در نابودی صد هزار جوان سفاردی است.
 
سفرادی‌ها چه كسانی هستند؛
سفاردی ها، یهودیانی هستند كه در شبه جزیرة «ایبریا» شامل اسپانیا و پرتغال می زیستند. زبان عبری كه امروزه در اسرائیل متداول است، عبری سفاردیم است؛ زیرا سفاردی ها پیش از اشكنازی ها به فلسطین آمدند و با یهودیان مقیم فلسطین مخلوط شدند.

سفاردیم ها یك شبكه تجارت بین المللی ایجاد و در سرمایه داری عرب نقش بسیاری ایفاء كردند. آنان از لحاظ شعائر دینی و نماز و عبادت دارای آداب خاصی هستند. سفاردیم ها در محیط تمدن خود بیشتر ادغام شده و تمدن عبری را بیش از تمدن غربی فرا گرفتند.

 اشكنازی هم در اصل به معنی یهودی آلمانی است كه به تدریج بر همة یهودیانی كه از تمام اروپا و آمریكا به

فلسطین آمدند اطلاق شد.

اشكنازی ها، بیشتر به تجارت دریایی می پرداختند و معمولاً به غل و غش و كلاهبرداری و فساد مشهور بودند. طرز لباس پوشیدن و مدل موی آنها از دیگران متمایز بود و دین آنها از دین سفاردیم كاملاً جدا بود. تمامی جنبش های فكری معاصر یهودیان در میان اشكنازی ها ظهور كردند. جنبش صهیونیسم در ابتدا یك جنبش اشكنازی و با هدف تأسیس دولتی اشكنازی شكل گرفته بود ولی بعدها یهودیان سفاردیم و جهان اسلام جنبش مزبور را قبضه كردند.

 

بین سفاردی ها و اشكنازی ها دشمنی دیرینه ای وجود دارد؛ چرا كه سفاردی ها اشراف یهود بودند و از این كه با اشكنازی ها هم محل شوند، احساس شرم می نمودند و همواره سعی می كردند فاصلة خود را با اشكنازی ها حفظ كنند و با آنان عبادت یا ازدواج نمی كردند. اما بعدها وضعیت كاملاً برعكس شد و در حالی كه سفاردی ها تبدیل به اقلیت شده اند، اشكنازی ها در تمدن غربی و همچنین دولت اسرائیل موقعیت برجسته ای یافته اند.


پشتیبانی